Ingeborg Tros

Fractievoorzitter
Ingeborg Tros

1) Wie ben ik?
Ik ben 46 jaar en werk eigenlijk mijn hele leven al in de zorg. Eerst in de jeugdzorg, later in de psychiatrie en nu op detacheringsbasis als WMO –consulent in diverse gemeenten. Hiernaast ben ik 14 jaar buitengewoon ambtenaar van de burgerlijke stand. Ik vind het heerlijk om in kookboeken te neuzen en om recepten (zonder pakjes en zakjes) te koken en bakken. Op woensdagavond zing ik samen met 45 anderen enthousiaste zangeressen en zangers popliedjes bij een popkoor. In de herfstvakantie is Terschelling onze vaste prik: mijn favoriete vakantie!
2) Wat zie ik als de belangrijkste opgave voor jezelf in de komende periode?
Inhoudelijk liggen mijn hart en passie bij de zorg en dan in het bijzonder de drie transities. Hierbij maak ik me soms zorgen om de groep van mensen ernstige psychische problemen, zoals jongeren met autisme. Hun problemen en zorgen worden vaak minder snel herkent en erkent dan die van mensen met een fysieke beperking. In mijn dagelijks werk indiceer ik ook deze groep en hoor daarbij vaak over de maatschappelijke muren waar zij tegenaan lopen. Het is niet vanzelfsprekend dat ze in de samenleving mee mogen doen, ze mee mogen werken en leven. Voor deze groep en de eveneens kwetsbare groep van mensen met een licht verstandelijke beperking is er nog veel te winnen. De groep die voorheen een wajong uitkering kregen of een WSW indicatie is niet weg. Een manier om deze mensen niet in de kou te laten staan is het samenvoegen van de Jeugdwet, de WMO en de Participatiewet.
3) Hoe ziet Uden er over 10 jaar uit?
Dit is een vraag die mij bezighoudt. Voor mij is Uden dan een onderdeel van een groter geheel: dit is nodig om alle zaken de op de gemeente afkomen met kwaliteit te kunnen uitvoeren. Tegelijkertijd blijft Uden gewoon een dorp waarin je lekker rustig kan wonen in het groen, gezellig kunt winkelen en heerlijk kunt uitwaaien in de maashorst. Waar historie als de molen van Jetten samengaan met de technologie om nog duurzamer met ons stukje aarde om te kunnen gaan.